Kotlarska

Kwartał przeznaczony do przeprojektowania znajduje się w północnej części Starego Miasta we Wrocławiu, pomiędzy ulicami Kotlarską, Nożowniczą, Więzienną i Kuźniczą, tuż za historycznym Rynkiem. Jego dzieje odzwierciedlają wielowiekowe przemiany urbanistyczne -od średniowiecznego miasta lokacyjnego po powojenne ingerencje współczesne.

Skupiłyśmy się na zmianach wprowadzanych w XVIII wieku. Plany miasta pokazują ewolucję pierzei: część kamienic otrzymała szerokie elewacje kalenicowe, a budynki narożne zyskały reprezentacyjne fasady od dwóch ulic. Jednym z obiektów, którym poświęciłyśmy szczególną uwagę, była kamienica nr 23 przy ul. Kotlarskiej. W parterze mieściła piekarnię i cukiernię, a wyższe kondygnacje pełniły funkcję mieszkalną.

Przez cały XIX wiek kwartał zachowywał zwartą, pierzejową zabudowę typową dla historycznego centrum Wrocławia. Wąskie, wydłużone działki, oficyny, podwórza i zabudowa gospodarcza wypełniały wnętrze kwartału. Układ ten przetrwał niemal bez zmian aż do 1945 roku.

II wojna światowa przyniosła ogromne zniszczenia. Ocalały jedynie nieliczne obiekty w zachodniej części kwartału: dawne więzienie oraz kamienice przy ul. Więziennej i Kotlarskiej. Pozostałe budynki nie zostały odbudowane. W latach 60. XX wieku, w ramach ogólnopolskiego programu budowy szkół, na miejscu dawnej zabudowy wzniesiono nowoczesny gmach szkoły podstawowej, dziś należący do Uniwersytetu Wrocławskiego. Towarzyszący mu parking zajął niemal całe wnętrze kwartału. W efekcie dawny, w pełni zabudowany kwartał utracił swój historyczny charakter. Zniknął czytelny dziedziniec i zwarte granice przestrzenne, a nowa zabudowa nie nawiązuje ani skalą, ani formą do przedwojennej tkanki miejskiej. Kwartał wyraźnie odstaje od sąsiednich, odbudowanych fragmentów Starego Miasta.

Historia tego miejsca pokazuje, jak istotna dla tożsamości śródmieścia jest zwarta, historyczna struktura urbanistyczna. Rdzeń Wrocławia -Rynek, układ ulic i relacje przestrzenne- mimo licznych przekształceń zachował swój średniowieczny charakter. Podczas kształtowania nowej zabudowy kwartału kluczowe było dla nas odtworzenie dawnych linii zabudowy. Na podstawie planu sytuacyjnego z 1945 roku udało się odwzorować pierwotny układ kwartału.

W ramach projektu zdecydowano się na usunięcie gmachu uniwersytetu oraz parkingu, aby przywrócić historyczny układ. Jednocześnie zachowałyśmy funkcję edukacyjną, projektując nowoczesną szkołę.

Kwartał zyskał wielofunkcyjny charakter: - szkoła i przestrzenie edukacyjne, - centrum zdrowia psychicznego z fizjoterapią i salami do jogi, - przestrzeń stołówkowa z akademikiem, - biura, - garaż wielopoziomowy, - muzeum współczesne

Wnętrze kwartału wypełnia zieleń i spokojne przestrzenie publiczne -miejsce zarówno dla mieszkańców, jak i uczniów. Pierzeja wzdłuż ul. Kotlarskiej jest nowoczesna, ale zachowuje dialog z historią. Szczególną uwagę poświęcono rekonstrukcji kamienicy nr 23, pozostałe budynki są nowoczesne, zróżnicowane pod względem formy i materiałów.

Nowy kwartał łączy funkcje edukacyjne, kulturalne i mieszkalne, tworząc przestrzeń przyjazną i dostępną dla każdego. To miejsce, gdzie historia spotyka współczesność, a mieszkańcy mogą odpocząć i poczuć rytm dawnego Starego Miasta.